Kamp
SilentFest nedir?
Bir yaz kampından fazlası: sağır gençlerin bir hafta boyunca azınlık değil çoğunluk olduğu uluslararası bir buluşma.
Nasıl başladı
SilentFest, 2019'da altı sağır gencin çok basit bir gözleminden doğdu: gittikleri hiçbir kampta kendi dillerinde konuşamıyorlardı. Tercüman ya yoktu, ya bir kişiydi ve otuz kişiye yetişmiyordu, ya da akşam sekizde eve gidiyordu.
İlk yıl on dört kişiyle, ödünç alınmış bir kamp alanında başladık. Programın yarısı plansızdı, geri kalanı doğaçlama. Ama bir şey çok net anlaşıldı: sağır gençlerin bir araya gelmesi için "erişilebilir hâle getirilmiş" bir etkinliğe ihtiyaçları yoktu. Baştan kendileri için kurulmuş bir etkinliğe ihtiyaçları vardı.
Bugün başvurular pek çok ülkeden geliyor. Değişmeyen tek şey ilk günkü kural: burada işaret dili çeviri değil, ana dil.
Ekip
Kampta katılımcı başına bir ekip üyesi düşüyor: sağır eğitmenler, aktivite liderleri, kamp doktoru, mutfak ekibi ve gönüllüler. Ekipteki herkes işaret diliyle iletişim kuruyor ve çocuk/genç koruma eğitimi almış durumda.
Üzerinde uzlaştığımız beş şey
İşaret dili varsayılan
Sözlü iletişim istisna, işaret dili kural. Duyan ekip üyeleri için akıcı işaret dili işe alım ön koşulu — tam tersi değil.
Sağır liderlik
Programı sağır kişiler tasarlıyor, atölyeleri sağır eğitmenler yürütüyor. "Bizim için, bizsiz" değil.
Farklılık bir arada
Sağır, ağır işitme kaybı olan, sağır-kör ve koklear implant kullanan katılımcılar aynı çadırın altında. Kimlik tartışmasını dışlamaya değil konuşmaya açıyoruz.
Kamp bittiğinde bitmiyor
Mezunlar ağı, yıl içi çevrim içi buluşmalar ve kendi ülkende bir şey kurmak istersen küçük başlangıç desteği.
Kimler geliyor?
Tek gerçek koşul: sağır ya da işitme engelli olmak. Yaş sınırımız yok.
- İşaret dili yeni öğrenenler
- Katılımcıların üçte biri
- İlk kez yurt dışına çıkanlar
- Yaklaşık yarısı
- Tek başına gelenler
- 10 kişiden 8'i
- Geçen yıldan geri dönenler
- Her yıl artıyor
Tanıdık geliyor mu?
Günün çoğunu çeviriyle geçiriyorsun.
Duyan bir dünyada büyümek, sürekli bir adım geriden gelmek demek. Bunu sana anlatmamıza gerek yok — zaten yaşıyorsun.
"Ne dedi?"
Masadaki herkes gülüyor. Sen espriyi üç cümle sonra, yarım yamalak öğreniyorsun.
"Boş ver, önemli değil."
Hayatının en can sıkıcı cümlesi. Çünkü genelde önemliydi.
Sıranı beklemek
Tercüman gelene kadar susuyorsun. Geldiğinde konu çoktan değişmiş oluyor.
Tek sağır olmak
Sınıfta, işte, ailede. Kendini anlatmak yerine kendini açıklamakla geçen yıllar.
SilentFest bu denklemi bir haftalığına tersine çeviriyor.
Burada ne değişiyor
Bu hafta çeviri yok. Sadece sohbet var.
SilentFest'te işaret dili ikinci seçenek değil, kampın ana dili. Ekipteki herkes — mutfaktaki gönüllüden kamp doktoruna kadar — işaret diliyle iletişim kuruyor.
Çoğunluk sensin
Hayatında ilk kez sağır olmak sıra dışı değil, normal olabilir. Bu duyguyu tarif etmek zor; yaşayan herkes aynı şeyi söylüyor.
Bekleme yok
Espriye anında gülüyorsun. Tartışmaya anında giriyorsun. Kimse senin için özetlemiyor.
Sınır tanımayan bir dil
İtalya'dan gelen biriyle iki saat içinde anlaşmaya başlıyorsun. Uluslararası İşaret böyle bir şey.
Kalıcı bir çevre
Kamp bitiyor, grup sohbeti bitmiyor. Katılımcıların çoğu ertesi yıl birbirini ziyaret ediyor.
Geçen yazdan
Bir haftanın kalanı
Fotoğrafların hepsi katılımcı izniyle paylaşılıyor. Kadraj dışında kalmayı tercih edenler burada yok.
